با کارگران جهان

متحد شویم!

زن، کارگر بی‌جیره و مواجب سرمایه‌داری

نسترن آقایی

با توجه به شرایط بد اقتصادی، ناامنی شغلی و بیکاری گسترده در جامعه، زنان دوشادوش همسران کارگر خود با فقر و فلاکت دست به گریبان بوده‌اند. این شرایط اسفناک با توجه به تسلط دیکتاتورمنشانه‌ی مردان و همچنین بی‌حقوقی اجتماعی و انسانی زنان، استثمار مضاعف بر آنان را چندین برابر کرده است. من به عنوان یک زن وظیفه‌ی خود می‌دانم نقش زنان را در خانواده که از آنان کارگرانی بی جیره و مواجب در خدمت سرمایه ساخته است، بررسی نمایم. هر چند به خوبی می‌دانم در قالب کلمات هیچ‌گاه نمی‌توان رنجی که زنان در طول تاریخ کشیده‌اند و در جامعه‌ی فعلی می‌کشند را بیان کرد.

به بهانه‌ی ملاقات چند دانشجوی

دانشگاه مازندران با کروبی

بیژن صباغ
bijans@gmail.com

حزب اعتماد ملی – اپوزیسیون نمایشی حاکمیت!!! – یکی از ارگان‌هایی بود که از اتفاقات اخیر دانشگاه مازندران و دستگیری پانزده دانشجوی این دانشگاه به نفع حزب باصطلاح معترض و تبلیغ نماینده‌ی عصیان‌گرش به عنوان یک چهره‌ی ریش‌سفید اجتماعی استفاده نمود.

تبدیل هوش گیاهی به مواد مؤثر

میثم عسگری

تقریباً از یک قرن پیش صنعت تولید لوازم آرایشی، متولد و به رشد فزاینده و یا ابرفزاینده‌ای رسید که شرکت‌های عظیمی با سرمایه‌های کهکشانی حاصل این رشد بودند و صد البته محصولات رنگارنگشان. ولی چگونه این صنعت بدین شکل فجیح و سرگیجه‌آور رشد کرد و چرا تا این مرحله از رشد را طی کرد تا بتواند به عنوان بخشی جدانشدنی از زندگیمان در آید؟

یا سوسیالیسم یا بربریت

حامد محمدی
hamed.mohamadi@yahoo.com

بحرانی کنونی جهان:

نخستین سؤالی که باید پاسخ دهیم این است: آیا سرمایه‌داری جهانی قابلیت حل بحران اقتصادی خود را داراست؟
بر خلاف ادعاهای نظریه‌پردازان بورژوا، وضعیت اقتصادی سرمایه‌داری جهانی (حتی در کشورهای متروپل)  نه تنها بهبود نیافته که روز به روز وخیم‌تر گشته است.  تنها به چند نمونه اکتفا می‌کنیم:

 علیه لیبرالیسم

بهرنگ زندی

قبل از تعریف واژه و پرداختن به نقدهای که به لیبرالیسم وارد است ، نگاهی به فجایعی که لیبرالیسم در جهان معاصر به بار آورده است، ما را به این هدف بیشتر سوق میدهد که سرمایه‌داری و نظامی که بر روی آن چون علف هرزه روییده است (یعنی لیبرالیسم) نه تنها بازگرداندن جهان انسانی به انسان نیست بلکه نتیجه‌ی مستقیم آن تشدید اختلاف طبقاتی، محافظه‌کاری سیاسی، حفظ نظام موجود وخفه کردن هرگونه تحول بنیادین است. بنابراین ادعای لیبرال‌ها مبنی بر انقلابی بودن خویش ادعایی کاذب است. حال باید به تعریف لیبرالیزم و اصول آن پرداخت.

فدراليسم قومي: سناريويي در چالش

با مدنيت جامعه

شاهو رستگاري
shahorastegari@yahoo.com

مقدمه: سال 84 را مي‌توان مقطع مهمي درعرصه‌ی سياسي ايران دانست كه در آن با روي كار آمدن محمود احمدي‌نژاد به عنوان نماينده‌ی اصول‌گرايان بر مسند رياست جمهوري، برخلاف پيش‌بيني‌هاي كوته‌فكران عرصه‌ی سياست (به‌خصوص اصلاح‌طلبان حكومتي) كه از آمدن صداي پاي فاشيسم قلم‌فرسايي مي‌كردند و از سكون و رخوت در آينده‌ی فعاليت‌هاي سياسي مردم خبر مي‌دادند، مبارزات مردم در ايران در پاس‌داشت آزادي و عدالت وارد فاز نويني از تاريخ خود شد. تحرك گسترده‌ی جنبش كارگري به‌خصوص اعتصاب كرگران سنديكاي شركت واحد اتوبو‌س‌راني تهران وسركوب آن توسط حاكميت، برگزاري مراسم 8 مارس در زير فشار نيروهاي امنيتي، حضور نسل جديدي از فعالين راديكال دانشجويي و بسياري از مسائل ديگر همگي نشان از موج جديد تحركات اجتماعي در عرصه جامعه مي‌باشد. هر كدام از اين جنبش‌هاي اجتماعي كه از بدنه‌ی حاكميت منفك بوده‌اند، افق و چشم‌انداز مشخصي را در بطن روابط طبقاتي حاكم بر كشور پيش روي جامعه قرار مي‌دهند كه تأمل در آن‌ها مي‌تواند خط مشي‌ها و استراتژي‌هاي هر كدام را نمايان كند.

ایدئولوگ‌های بورژوای ایران ادعا می‌کنند گویا در نتیجه‌ی اقداماتی که از زمان آغاز اصلاحات ارضی در سال 1341 و در ادامه‌ی این روند تا به امروز صورت گرفته در ایران طبقات و تضادهای طبقاتی تا حد زیادی از بین رفته‌اند و مبارزه‌ی طبقانی به معنای واقعی وجود ندارد و برای همه‌ی اهالی کشور امکانات بالنسبه‌ی برابری تآمین شده است. 

با انتخاب احمدی‌نژاد، طیف «اصلاح‌طلب» اوج‌گیری جریان فاشیستی را نهیب زد و از شنیده شدن صدای پای فاشیسم در ایران خبر داد. «اصطلاح‌طلبان» با از دست دادن موقعیت پیشین خود در سلسله مراتب قدرت در جمهوری اسلامی سعی در تعمیم وضعیت پادرهوای خود به تمامی جنبش‌های اجتماعی و مردمی معترض و متوقع داشتند.

هیأت تحریریه